U bent nu hier:

Minisymposium GGZ in de huisartsenzorg, van onderzoek naar praktijk

Tijdens het symposium werden de resultaten van onderzoeken – onder andere in het kader van het Programma Alledaagse Ziekten – op het gebied van GGZ gepresenteerd.

- Effectiviteit van Problem Solving Therapy uitgevoerd door verpleegkundigen in de huisartsenpraktijk bij veelvuldige bezoekers met psychische klachten.
Getrainde verpleegkundigen gaven PST in drie tot zes sessies aan patiënten die de huisarts meer dan driemaal in zes maanden bezochten. Na drie maanden waren de effecten wel positief maar tamelijk gering. Wel vonden de betrokken verpleegkundigen de werkwijze aantrekkelijk.



- Problem Solving Treatment voor psychische klachten in de huisartsenpraktijk: effectiviteit en haalbaarheid in de huisartsopleiding.
In deze trial hebben 37 hiertoe getrainde aios huisartsgeneeskunde PST gegeven aan gemiddeld 2,6 patiënten elk. Zij ontvingen daarbij supervisie. De aios waren positief over de interventie, behalve waar het de tijdsinvestering betrof.



- Onderzoek naar de effectiviteit van een Minimale Interventie Strategie voor Surmenage door de huisarts: een pragmatische gerandomiseerde gecontroleerde trial.
Met behulp van de ‘4DKL’ geselecteerde patiënten met surmenage werden met de ‘MISS’ gestimuleerd om sneller aan het werk te gaan. Hoewel de resultaten matig positief waren, werd toch geconcludeerd dat de huisarts een geringe factor vormt bij de genezing.




- Reattributie bij somatiserende patiënten.
Bij de Cognitief Gedragstherapeutische Technieken (CGT) bij lichamelijk onverklaarde klachten legt de huisarts aan de patiënt de ‘vicieuze cirkel’ uit en bespreekteen plan om die te doorbreken. Ook zijn ‘vervolgtechnieken’ bij ongerustheid toegepast. Het effect op korte termijn was matig, maar na twee jaar juist erg groot, behalve bij het middelengebruik.




Over deze vier onderzoeken is uitgebreid gediscussieerd met de zaal. Vervolgens waren er twee korte voordrachten.

- Koppeling tussen resultaten van bovenstaande onderzoeken en het NHG-Standpunt ‘GGZ in de huisartsenpraktijk’.
In het ‘basisaanbod’ van de huisartsenvoorziening moet de zorg voor de meest voorkomende psychische en sociale diagnoses alsmede levensfaseproblematiek opgenomen worden. In het aanvullende aanbod kunnen korte interventies en begeleiding van specifieke problematiek een plaats krijgen. Daarvoor moeten dan wel randvoorwaarden worden gecreëerd, bijvoorbeeld op het gebied van financiën, scholing  en taakdelegatie.




- Ervaringen met PST in de huisartsenpraktijk.
De huisarts vindt het vaak prettig om wat meer houvast te krijgen bij de begeleiding van de zeer frequent gepresenteerde psychische klachten. En de patiënt vindt het meestal prettiger als de hulp door de huisarts wordt gegeven en er dus geen verwijzing nodig is. Het is dus voor beide partijen heel bevredigend als die GGZ succesvol kan worden verleend door de huisarts en dat is in de praktijk zeer wel mogelijk!




Tot slot was er een zeer geanimeerde discussie met de zaal over alles wat in de presentaties de revue passeerde.



 

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd