Lacune Delier
|
Onderwerp |
Toelichting |
Bron |
Bron precies |
|
Welke niet-medicamenteuze maatregelen zijn effectief bij een delier in de eerste lijn? |
In de Standaard wordt een aantal communicatie- en verzorgingsadviezen gegeven, die vooral gericht zijn op het ondersteunen van de oriëntatie in tijd, plaats en persoon. Dit zijn weliswaar algemeen geaccepteerde en als zinnig beschouwde psychosociale maatregelen, maar de zin en effectiviteit van de verschillende elementen zijn onvoldoende onderzocht. Ook is niet duidelijk of er essentiële elementen ontbreken. |
M77 Delier |
tekst, noot 21 en 22 |
|
Wat is de invloed van de medicamenteuze symptoombestrijding op het beloop en de duur van een delier? |
In de huidige Standaard wordt gesteld dat symptomatische behandeling van delier geïndiceerd kan zijn ter bestrijding van angst en/of hallucinaties, bij hevige motorische onrust en om essentieel onderzoek of behandeling mogelijk te maken. Er is geen gecontroleerd onderzoek bekend waarin is aangetoond of deze symptoombestrijding het beloop en de duur van een delier beïnvloedt. Dit is wel relevant t.a.v. de indicatiestelling voor medicamenteuze (symptoom)behandeling. |
M77 Delier |
noot 23 |
|
Wat is het meest effectieve en meest veilige antipsychoticum bij de symptomatische behandeling van delier bij ouderen? |
In de Standaard wordt haloperidol als eerste keus middel aanbevolen, op grond van het werkingsprofiel en het feit dat met dit antipsychoticum de meeste ervaring is opgedaan. Het grote nadeel is de kans op het optreden van extrapiramidale bijwerkingen. Zijn er 'veiliger' alternatieven? |
M77 Delier |
tekst, noot 24 |
|
Hoe is de frequentieverdeling van de diverse uitlokkende factoren/oorzaken (aandoeningen en medicamenten) van delier bij ouderen in de algemene bevolking? |
In de Standaard wordt gesteld dat bij een opeenstapeling van factoren die kunnen bijdragen aan een verhoogde kwetsbaarheid een beperkte schadelijke prikkel al aanleiding kan zijn tot het ontstaan van een delier. Ook wordt een aantal veel voorkomende uitlokkende factoren genoemd. Dit kan echter niet getalsmatig onderbouwd worden. Om de (aanvullende) diagnostiek meer richting te kunnen geven is het van belang om te weten naar welke oorzaken in ieder geval in eerste instantie gezocht moet worden. |
M77 Delier |
tekst, noot 8 en 9 |
|
Wat is de frequentieverdeling bij ouderen van de verschillende uitingsvormen van delier in de eerstelijnspopulatie in Nederland? |
Er wordt in de literatuur gesuggereerd dat bij ouderen de apathische/hypoactieve vorm, de vorm die het lastigst te herkennen is, het meest voorkomt. Deze bewering wordt echter getalsmatig niet solide onderbouwd. |
M77 Delier |
tekst, noot 6 |
|
Wat is de prevalentie, incidentie, beloop en prognose (met betrekking tot herstel van de deliersymptomen en de cognitieve verschijnselen en tot de levensverwachting) van delier bij ouderen in de eerstelijnspopulatie in Nederland? |
Er zijn tot nu toe geen betrouwbare Nederlandse gegevens over prevalentie, incidentie, beloop en prognose van delier bij ouderen in de eerstelijnspopulatie. |
M77 Delier |
tekst, noot 4, 5 en 20 |
|
Is er een veilig en effectief antipsychoticum voor de symptomatische behandeling van delier bij ouderen met de ziekte van Parkinson? Zo ja, wat is de optimale dosering in crisissituaties en als onderhoudsmedicatie? |
Delier bij patiënten met de ziekte van Parkinson is een complex beeld. Haloperidol is bij deze patiënten, vanwege de extrapiramidale bijwerkingen, gecontra-indiceerd. In de Standaard wordt aanbevolen om te overleggen met de behandelende neuroloog over het te volgen beleid en om eventueel in acute crisissituaties een kortwerkende benzodiazepine te geven. Zijn er 'veilige' alternatieven (bijv. atypische antipsychotica)? |
M77 Delier |
tekst, noot 27 |
