Hyperseksualiteit

Versiedatum: 1 juli 2009

Wat is hyperseksualiteit ?

Als de seksuele gevoelens (libido) van een persoon sterker zijn of meer tot uiting komen dan wat men normaal vindt, noemt men dat hyperseksualiteit. Bij mannen heet hyperseksualiteit ook wel satyriasis en bij vrouwen noemt men dit nymfomanie.

Het hangt dus sterk af van wat men als normaal beschouwd of iemand hyperseksueel wordt genoemd. Belangrijk is bijvoorbeeld de houding die de samenleving heeft ten opzichte van seksualiteit.

Wat zijn de oorzaken van hyperseksualiteit ?

Hyperseksualiteit wordt tegenwoordig niet meer als een psychische aandoening beschouwd. De seksuele drift wordt pas afwijkend genoemd, als u er klachten van heeft of last door krijgt.

Hyperseksualiteit kan echter een symptoom zijn van andere problemen, bijvoorbeeld als u er niet in slaagt seksuele bevrediging te vinden. Een verhoogde seksuele drift komt ook voor als verschijnsel bij psychische aandoeningen. Voorbeelden zijn bepaalde vormen van depressie( link), dementie(link), een borderline-persoonlijkheidsstoornis en schizofrenie.

Daarnaast komt hyperseksualiteit voor als bijwerking van bepaalde geneesmiddelen, zoals medicijnen tegen de ziekte van Parkinson [Link naar Parkinson].

Ook hersenbeschadiging door een ongeval of een operatie, maar ook door een hersentumor, kan een oorzaak zijn.

Hoe kunt u hyperseksualiteit herkennen ?

Als u zelf of anderen last ondervinden van uw seksueel functioneren, bestaat er een probleem. Anderen kunnen zich geïntimideerd voelen door seksueel geladen opmerkingen, handtastelijk gedrag of openlijke seksuele activiteit. U kunt het ook zelf beschamend vinden, dat u zich niet kunt beheersen. U kunt geïsoleerd raken, werk of relaties verliezen of met de politie in aanraking komen. Bij buitensporig prostitutiebezoek kunnen financiële problemen ontstaan.

Wat kan aan hyperseksualiteit gedaan worden ?

Een aanpak is afhankelijk van de problemen en de achterliggende oorzaak. Als het gaat om een bijwerking van medicijnen, kan de dosering worden aangepast of een ander geneesmiddel gekozen worden. Soms kan gedragstherapie nuttig zijn of aanpassingen in uw omgeving.

Afhankelijk van de oorzaak kunnen soms ook medicijnen gebruikt worden voor de behandeling.